S’kemi pasur vetëm orë të mira

 

Nuk kemi pasur vetëm orë të mira, i dashur.

A s’të bie ndërmend si e çartëm ndonjë ditë

Si ia ngritëm flokët përpjetë

E bëmë t’i grithë faqet e veta?!

Si i futëm disa orë të jetës në një park lodrash

I rrotulluam derisa ua morëm mendtë

Pastaj i lëshuam të ecnin të lira

Dhe fshehtazi u zbavitëm me rënie-ngritjet e tyre?!

 

A s’të bie ndërmend, i dashur, si e kryqëzuam natën

Dhe s’deshëm t’ia dinim

Kur i kaluam kaq orë në të njëjtën dhomë

Pa u përqafuar.

Si e detyruam lëkurën të bëjë jetë asketi për javë të tëra

Dhe qeshëm kur ajo vuante?!

 

U grindëm, i dashur, dëshirës ia mbyllëm me dorë

Gojën dhe hundën derisa dha shpirt.

Pastaj e qamë.

Pastaj u mësuam ta ringjallim.

E deshëm, e mbajtëm mirë,

Pa erdhën ato ditë të lojtura, u grindëm, e vdiqëm.

 

Nuk kemi pasur vetëm orë të mira, i dashur.

Vjollcë Berisha

Është pedagoge e letërsisë shqipe në Universitetin e Tetovës. Ka magjistruar në vitin 2010 për poezinë bashkëkohore, përkatësisht për poezinë e Ismail Kadaresë, me temë “Vëllimi “Shekulli im” i Ismail Kadaresë – gjeneza e frzmëzimit dhe modeli i ligjërimit”. Është doktorante në fushën e Letërsisë në Universitetin e Tiranës. Në vitin 2005 ka botuar përmbledhjen poetike “Në xhep kam një botë”. Ka botuar artikuj e studime në revista shkencore e letrare. Jeton në Tetovë.